جیبرلین ها

به طور گسترده ای در گلدان ها، ژیمنوسپرم ها، سرخس ها، جلبک های قهوه ای، جلبک های سبز، قارچ ها و باکتری ها توزیع می شود و بیشتر در قسمت های قوی مانند انتهای ساقه، برگ های جوان، نوک ریشه و دانه های میوه یافت می شود. محتوای جیبرلین از 1 تا 1000 نانوگرم در هر گرم وزن تازه متغیر است. میوه‌ها و دانه‌ها، به‌ویژه دانه‌های نابالغ، حاوی سطوح جیبرلین هستند که دو مرتبه بزرگ‌تر از مقادیر موجود در اندام‌های رویشی است. هر عضو یا بافت حاوی بیش از دو نوع جیبرلین است و نوع، مقدار و حالت (آزاد یا مزدوج) جیبرلین بسته به مرحله رشد گیاه متفاوت است. برخلاف اکسین، GA در حمل و نقل خود قطبیت نشان نمی دهد و سرعت انتقال بین گیاهان مختلف بسیار متفاوت است.

ماده اصلی:

پودر 90 درصد

ویژگی:
◆ از ریزش اعضا جلوگیری می کند و خواب را می شکند.
◆ تبدیل مالتوز را تقویت می کند (تشکیل آمیلاز را القا می کند).
◆ رشد رویشی را تقویت می کند (تاثیری بر رشد ریشه ندارد، اما رشد ساقه و برگ را به طور قابل توجهی افزایش می دهد).

جیبرلین برای تقویت رشد، جوانه زنی، گلدهی و باردهی محصولات مختلف از جمله پنبه، گوجه فرنگی، سیب زمینی، درختان میوه، برنج، گندم، سویا و تنباکو مناسب است. می تواند رشد میوه ها را تحریک کند، نرخ دانه بندی را بهبود بخشد و عملکرد پنبه، سبزیجات، خربزه، میوه ها، برنج و کود سبز را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.

بارزترین اثر فیزیولوژیکی جیبرلین، افزایش طول ساقه و القای گلدهی در گیاهان روز بلند در شرایط روز کوتاه است. گیاهان مختلف درجات مختلفی از حساسیت به جیبرلین دارند. گیاهان کوتوله ژنتیکی مانند ذرت و نخود کوتوله حساس ترین به جیبرلین هستند و نوع گیاهی آنها پس از تیمار جیبرلین شبیه گیاهان غیرکوتوله می شود. گیاهان غیر کوتوله فقط واکنش خفیفی از خود نشان می دهند. برخی از گیاهان به دلیل کمبود جیبرلین درون زا از نظر ژنتیکی کوتوله هستند. جیبرلین نقش تنظیمی را در جوانه زنی بذر ایفا می کند، همانطور که با توانایی آن در القای هیدرولیز نشاسته در دانه جو مشهود است.

جیبرلین می تواند جایگزین نور قرمز شود تا جوانه زنی بذرهای گیاهان حساس به نور و بهاری شدن مورد نیاز برای گلدهی هویج را تقویت کند. همچنین می‌تواند باعث ایجاد پارتنوکارپی در برخی گیاهان شود و برای انواع انگور بدون هسته، تیمار جیبرلین در هنگام گل‌دهی می‌تواند باعث رشد میوه‌های بدون دانه شود. با این حال، گاهی اوقات اثر بازدارندگی بر برخی از پدیده های فیزیولوژیکی دارد.

با توجه به مکانیسم اثر آن، القای هیدرولیز نشاسته توسط جیبرلین در دانه‌های جو ژرمن شده عمیق‌تر مورد مطالعه قرار گرفته است. تیمار با جیبرلین به طور قابل توجهی سنتز جدید آمیلاز را در لایه آلورون ترویج می‌کند که منجر به هیدرولیز نشاسته می‌شود. علاوه بر این، جیبرلین سنتز پروتئازها را توسط سلول‌های لایه آلورون تحریک می‌کند و ترشح ریبونوکلئاز و گلوکاناز را افزایش می‌دهد، بنابراین رشد سلولی را تقویت می‌کند و از ریزش و خواب اندام جلوگیری می‌کند.

نقش اصلی جیبرلین تسریع افزایش طول سلول است، زیرا باعث افزایش محتوای اکسین در گیاهان می شود که مستقیماً افزایش طول سلول را تنظیم می کند. همچنین باعث تقسیم و انبساط سلولی بدون ایجاد اسیدی شدن دیواره سلولی می شود. علاوه بر این، جیبرلین دارای اثرات فیزیولوژیکی مانند مهار بلوغ، خواب جانبی جوانه، پیری و تشکیل غده است.

تگ های محبوب: جیبرلین، تولید کنندگان، تامین کنندگان، کارخانه جیبرلین چین, تنظیم کننده رشد بوته, تنظیم کننده های رشد گیاهان نیشکر