بور به عنوان "عنصر تولیدمثلی" برای گیاهان شناخته می شود (دلیل اصلی نقش غیر قابل جایگزینی آن در فرآیندهای کلیدی مانند تشکیل اندام های تولید مثل، گلدهی، گرده افشانی، میوه دهی، گسترش میوه و تجمع قند است). نقش کلیدی غیر قابل جایگزینی و کارآمدی را در کل فرآیند تولید مثل گیاهان از گلدهی تا باردهی ایفا می کند.
استفاده از کود بور نه تنها باید بر نیازهای فوری تمرکز کند (مانند "بور" قبل از{0}گلدهی معمولاً شناخته شده)، بلکه باید از مفهوم-تغذیه کامل پیروی کند. اطمینان از تامین بور در تمام مراحل، از جمله تمایز جوانه های گل، جوانه زدن، نگهداری میوه، و رشد میوه، ضروری است تا در نهایت به عملکرد بالا، کیفیت عالی و میوه های پرپشت دست یابیم و در نتیجه ارزش "عنصر تولیدمثلی" را واقعاً به حداکثر برسانیم.
عملکرد اول: افزایش سرزندگی گرده
بور به عنوان "عنصر تولیدمثل" شناخته می شود زیرا مانند یک کلید عمل می کند و قفل تمام مراحل مهم را از تولد گرده تا تکمیل ماموریت لقاح آن باز می کند. نقش آن بی بدیل است و اگرچه مقدار مورد نیاز کم است، اما تأثیرات آن قابل توجه است. تکمیل کود بور قبل از گلدهی، حیاتی ترین تضمین را برای این "رله نجات" فراهم می کند که بر عملکرد تأثیر می گذارد.
1. نقطه شروع: ساخت "خط تولید" گرده و "پوسته" (تمایز تتراد و پایداری دیواره گرده) تمایز سلول مادر گرده تتراد: در درون بساک، سلول های مادر گرده تحت میوز قرار می گیرند تا چهار میکروسپور به هم پیوسته (یعنی یک تتراد) را تشکیل دهند که سپس گرده جدا شده و به دانه های بالغ تبدیل می شود. این فرآیند شبیه یک خط تولید دقیق است. نقش بور در این مرحله این است که اطمینان حاصل شود که "خط تولید" به طور معمول کار می کند و تولید مقدار کافی دانه گرده سالم را تضمین می کند. ساختار دیواره گرده تثبیت کننده: دیواره بیرونی دانه گرده به عنوان پوسته محافظ آن عمل می کند، که باید به اندازه کافی قوی باشد تا در برابر شرایط خارجی مقاومت کند (مانند خشکسالی و نور ماوراء بنفش، پروتئین ها نیز در مقابل نور ماوراء بنفش قابل تشخیص هستند). گفتگو» با ننگ. بور با مشارکت در پیوند متقابل-پکتین در دیواره سلولی (از جمله دیواره گرده) در ساختن یک "پوسته" قوی و از نظر عملکرد کامل برای دانه های گرده کمک می کند. این منجر به بدشکلی گرده، کاهش نشاط یا حتی ناتوانی کامل در تشکیل گرده عملکردی می شود.
2. مرحله کلیدی: «اسلحه شروع» و «مسیر یاب» گرده افشانی (جوانهزنی گرده و طویل شدن لوله گرده) افزایش سرعت جوانهزنی گرده: پس از اینکه دانههای گرده سالم روی کلاله فرود آمد، باید رطوبت و مواد مغذی را جذب کنند تا شروع به «بیدار شدن» و جوانه زدن کنند. غلظت بالای بور در ترشحات کلاله مانند یک تفنگ شروع کننده عمل می کند و به طور قابل توجهی سرعت شروع و میزان موفقیت جوانه زنی گرده را افزایش می دهد. تسریع افزایش طول لوله گرده: پس از جوانه زنی، یک لوله گرده باید رشد کند و مانند یک "مجرای" عمل کند تا اسپرم را از طریق سبک به تخمک منتقل کند. این روند مسابقه ای با زمان است. بور موثرترین "شتاب دهنده" و "راهنما" برای ازدیاد طول لوله گرده است. لوله گرده را به سمت رشد سریع در جهت درست هدایت میکند، و اطمینان حاصل میکند که در طول مدت زمان{5}قابلیت لقاح، به تخمک میرسد. این می تواند به صورت عدم جوانه زدن گرده، یا رشد کند لوله گرده، پیچ خوردن یا ترکیدن، که لقاح را غیرممکن می کند، آشکار شود.
3. نتیجه گیری نهایی: ماکروسکوپی "گل های بدون میوه" "گل های بدون میوه" آخرین و همچنین معمول ترین تظاهر میدانی این زنجیره منطقی است. زنجیره علت: کمبود بور → (میکروسکوپی) رشد غیر طبیعی گرده / دیواره های گرده ناقص → عدم فعالیت گرده نمی تواند → گرده نمی تواند جوانه بزند شکست لقاح ← تخمدان نمی تواند بارور شود و رشد کند گلها پژمرده میشوند، بدون میوه. وضعیت بور بهعنوان یک «عنصر تولید مثلی» نه تنها در تنظیم «لحظه» گردهافشانی و لقاح، بلکه در نقش اساسی آن در ساختن یک سیستم تولید مثلی سالم و عملکردی خود منعکس میشود. مشکلات ناشی از کمبود بور از همان ابتدای تشکیل اندام ریشه داشت. بنابراین، بهترین زمان برای تکمیل کود بور اغلب در مراحل اولیه تمایز اندامهای تولیدمثلی (مانند تمایز جوانههای گل) است و نه درست قبل از گلدهی، به طوری که میتوان پایه محکمی برای عملکرد بالا از «گهواره» ایجاد کرد.
عملکرد دوم: محافظت از اندام های تشکیل دهنده گل
1. نقش سنگ بنا: پیوند متقاطع بور- با پکتین دیواره سلولی یکی از اساسی ترین عملکردهای بیوشیمیایی بور نقش آن به عنوان "چسب مولکولی" است. می تواند ساختارهای پیوند متقابل پایدار و پیچیده ای (کمپلکس های استر بور{{4}) با پکتین ها (نوعی پلی ساکارید) در دیواره سلولی ایجاد کند. این ساختار متقابل{6} مانند شبکه میلگرد در بتن مسلح برای دیوار سلولی است که استحکام و پایداری سازه را فراهم میکند و در عین حال خاصیت ارتجاعی لازم را نیز حفظ میکند.
2. از سلول ها به اندام ها: اطمینان از توسعه مورفولوژی طبیعی هر اندام گیاه (شامل جوانه ها، گلبرگ ها، تخمدان ها و تخمک ها) از تقسیم، گسترش و آرایش منظم سلول ها تشکیل می شود. بور دیواره های سلولی هر سلول تازه تشکیل شده را تثبیت می کند و از رشد طبیعی کل بافت{2}} اندام اطمینان می دهد. این امر به ویژه برای اندام های تولید مثل بسیار مهم است: تخمدان ها: آنها باید به یک-«محفظه» با ساختار خوب با فضای داخلی کافی برای نگهداری تخمک ها و دانه های در حال رشد تبدیل شوند. کمبود بور می تواند منجر به ضعیف شدن دیواره های سلولی در تخمدان شود و در نتیجه رشد غیر طبیعی یا چروکیده شود. تخمک ها: آنها محل لقاح هستند و مورفولوژی آنها باید برای پذیرش لوله های گرده طبیعی باشد. کمبود بور ممکن است باعث انحطاط تخمک شود. جوانه ها و ساختارهای گل: باز شدن و عملکرد طبیعی ساختارهایی مانند گلبرگ ها، پرچم ها و کلاله ها نیز به ساختار سلول های صوتی بستگی دارد.
3. علائم کمبود بور: جوانه ها اما بدون گل: در مراحل اولیه رشد، جوانه های گل به مقدار زیادی از ساخت سلولی جدید نیاز دارند. کمبود بور مانع از سنتز دیواره سلولی می شود و از انبساط و تمایز طبیعی جوانه ها جلوگیری می کند که در نهایت قبل از باز شدن پژمرده و ریزش می کنند. گل های ناقص: رشد ناهموار یا ناقص گلبرگ ها، پرچم ها، مادگی ها و سایر ساختارها مستقیماً ناشی از تقسیم غیرطبیعی سلولی و انبساط غیر طبیعی در دیواره سلولی در نواحی مربوطه است. "داربست." تخمدان های چروکیده: این همان است پیش ساز مستقیم "گل های بدون میوه". پس از لقاح، تخمدان نیاز به رشد سریع دارد (میوه دهی). با این حال، اگر ساختار تخمدان به دلیل کمبود بور (دیوارههای سلولی ضعیف، آرایش سلولی نامنظم) ضعیف رشد کرده باشد، حتی اگر بارور شده باشد ممکن است برای بزرگ شدن مشکل داشته باشد و به زودی چروکیده و ریزش میکند.
کارکرد سوم: همکاری قندها و هورمون ها
1. ابعاد تعامل اکولوژیکی: بور به عنوان "جذب زنبورها و پروانه ها" مکانیسم اصلی: بور انتقال کربوهیدرات ها (قندها) را ارتقا می دهد. غده شهد اندامی است که شهد ترشح می کند و میزان قند ترشح آن مستقیماً به میزان کافی قند بستگی دارد. عملکردهای خاص: افزایش محتوای قند شهد: بور قندهای تولید شده توسط فتوسنتز برگ را به طور مؤثری به گل منتقل می کند و سنتز شهد با کیفیت بالا{3}}. از قندها یا توسط-محصولات متابولیسم ثانویه، و قند کافی مواد خام را برای سنتز آنها فراهم میکند. اهمیت زیستمحیطی: شهد با-قند-بالا و عطر غنی مؤثرترین "تبلیغات" گیاهان برای جذب حشرات گردهافشان (مانند زنبورها و کره) هستند. با افزایش کیفیت «تبلیغات»، بور تعداد و دفعات بازدید گلها از حشرات را بهطور قابلتوجهی افزایش میدهد. پیامدهای کمبود بور: شهد ملایم و بیطعم است، که منجر به عدم علاقه به حشرات میشود که منجر به کاهش حشرات گردهافشان و کاهش 2} میزان دانههای متقاطع{10}میوهها میشود. این یکی دیگر از دلایل مهم غیرمستقیم برای وقوع "گل های بدون میوه" است.
2. بُعد تنظیم درون زا: بور به عنوان " توزیع کننده اولویت تولیدمثلی" مکانیسم اصلی: بور فعل و انفعالات نزدیکی با متابولیسم و انتقال هورمون های گیاهی درون زا دارد (مانند اکسین IAA و جیبرلین GA). در نقاط رشد تولید مثلی تنظیم تمایز جوانه گل: IAA و GA سیگنال های کلیدی هستند که انتقال گیاهان از رشد رویشی به رشد زایشی را کنترل می کنند و باعث تمایز جوانه گل می شوند. بور تضمین میکند که این سیگنالهای گلدهی بهطور دقیق و قوی به مکانهای هدف منتقل میشوند. اهمیت بیولوژیکی: این امر گیاهان را مجبور میکند تا به جای رشد بیش از حد رویشی، منابع و انرژی بیشتری را به رشد زایشی اولویت دهند. محرک رشد اندام های گل ناکافی است که منجر به دوره گلدهی کوتاه تر و شکوفه های ضعیف تر می شود.
عملکرد 4: رشد میوه پس از لقاح
عملکرد بور تکه تکه نیست، بلکه یک "راه نجات" است که در کل فرآیند تولید مثل گیاه می گذرد. از تعیین اینکه آیا می تواند "شکوفه دهد"، تا اطمینان حاصل شود که آیا می تواند "بارور" شود، تا در نهایت تصمیم گیری در مورد اینکه آیا می تواند "ثمره کامل داشته باشد"، هر مرحله را نمی توان از مشارکت بور جدا کرد.
1. پس از لقاح: از «میوه نشسته» تا «رویدن میوه خوب»
تکمیل لقاح تنها آغاز موفقیت است. میوه های جوان باید تحت تقسیم سلولی و تورم شدید قرار گیرند تا در نهایت به میوه های چاق تبدیل شوند. بور همچنان در این مرحله نقشی بی بدیل دارد.
2. تقویت تقسیم آندوسپرم و رشد جنین:
اندوسپرم "انبار مواد مغذی" دانه ها است که انرژی را برای رشد جنینی فراهم می کند. پس از لقاح، آندوسپرم باید تحت تقسیم سلولی سریع و گسترده قرار گیرد.
جنین ها "شکل جنینی" نسل بعدی گیاهان هستند و روند رشد آنها بسیار پیچیده و دقیق است.
عملکرد بور ادامه عملکرد اصلی خود برای تثبیت دیواره سلولی و تقویت تقسیم سلولی، تضمین رشد طبیعی آندوسپرم و جنین است. این به طور مستقیم تعیین می کند که آیا دانه ها پر و سرزنده هستند.
3. افزایش تمایز بسته های عروقی:
بسته آوندی "شبکه بزرگراه" داخل میوه است که وظیفه انتقال مداوم آب، مواد معدنی و محصولات فتوسنتزی (قندها، اسیدهای آمینه و غیره) از گیاه به میوه و دانه های در حال رشد را دارد.
نقش بور: بور برای تمایز طبیعی و عملکرد دسته های عروقی، به ویژه آبکش، حیاتی است. جریان صاف این "خط تامین تغذیه" را تضمین می کند.
علائم کمبود بور:
"میوه بدون خیرخواهی": این مستقیم ترین پیامد است. به دلیل کمبود بور، رشد جنین و آندوسپرم متوقف می شود و در نتیجه بذر از بین می رود. میوه ممکن است به سختی ثابت بنشیند، اما هیچ دانه معمولی در داخل تشکیل نشده است و به یک پوسته خالی تبدیل می شود. این امر به ویژه در محصولاتی مانند آفتابگردان و دانه های خربزه که دانه ها را برداشت می کنند مشهود است.
1. انقباض: دو دلیل وجود دارد:
شکست بذر: دانه های سالم هورمون هایی (مانند جیبرلین) تولید می کنند که بزرگ شدن میوه را تحریک می کند. بدون دانه، میوه قابلیت انبساط خود را از دست می دهد.
انسداد انتقال مواد مغذی: رشد ضعیف بستههای آوندی منجر به انتقال بیموثر محصولات فتوسنتزی به داخل میوه میشود و باعث میشود میوه به دلیل «گرسنگی» رشد کند و میوههای سفت یا کوچکی تشکیل دهد.
2. ترک خوردن میوه:
کمبود بور منجر به ایجاد دیواره های سلولی شکننده و ضعیف الاستیک در پوست میوه می شود. در اواخر مرحله بزرگ شدن میوه، اگر تغییر ناگهانی در ذخیره آب ایجاد شود، سلول های گوشت آب را جذب کرده و متورم می شوند، اما پوست شکننده نمی تواند در امتداد کشیده شود و منجر به ترک خوردن میوه می شود. در همین حال، تامین نابرابر مواد مغذی نیز می تواند باعث تورم ناهموار میوه و افزایش خطر ترک خوردن میوه شود.
3. ریزش میوه: میوههای جوان در طول رشد اولیه نیاز به تامین پایدار مواد مغذی دارند. اگر شکست زودهنگام بذر یا وقفه در تامین مواد مغذی ناشی از کمبود بور باشد، گیاهان به طور فعال لایه های بریده شده در ساقه میوه تشکیل می دهند و این "سرمایه گذاری های ناموفق" را رها می کنند و ریزش فیزیولوژیکی میوه را تشدید می کنند.
خلاصه:
نامیدن بور "ویاگرا گیاهی" بیانیه بسیار واضحی است که به دقت مهمترین ویژگی های کود بور را نشان می دهد:
هدف گذاری واضح: به طور خاص «سلامت باروری» گیاهان را هدف قرار می دهد.
اثر قابل توجه و قوی است: با دوزهای بسیار کم، اختلالات تولید مثلی کلیدی مانند "گل اما نه جامد، میوه اما خیرخواهانه" را می توان حل کرد، و اثر بهبود عملکرد فوری است، گویی نشاط قوی به سیستم تولید مثل محصولات تزریق می شود.
غیر قابل تعویض: عملکرد آن منحصر به فرد است و نمی توان آن را با سایر مواد مغذی جایگزین کرد.
برای خلاصه کردن کل بحث، میتوانیم خلاصهای درست از نقش بور داشته باشیم:
بور "فرشته نگهبان" زندگی تولیدمثلی محصولات در کل چرخه است. دوز کمی دارد، اما با شتاب "کشیدن هزار پوند با چهار لیانگ" به کل وضعیت فرمان می دهد.
این «معمار اصلی» است که با تثبیت دیواره سلولی، ساختاری محکم برای اندام گل، تخمدان و گرده میسازد.
این «فرستنده مدال طلا» است که غنیسازی هورمونهای رشد و مواد مغذی قند را به جوانهها و میوهها هدایت میکند و اطمینان میدهد که منابع برای تولید مثل اولویتبندی میشوند.
این یک "کاتالیزور لقاح" است که به طور مستقیم جوانه زنی و رشد لوله های گرده را ترویج می کند و حیاتی ترین همجوشی را در زندگی تکمیل می کند.
این یک "افسر رابط زیست محیطی" است که کیفیت شهد را افزایش می دهد، حشرات را جذب می کند و به عنوان پلی برای گرده افشانی عمل می کند.
این یک "شکل دهنده کیفیت" است که رشد بذر و بزرگ شدن میوه را تضمین می کند و در نهایت عملکرد و کیفیت میوه را تعیین می کند.
عدم وجود هر گونه پیوندی از تمایز جوانه گل به رسیدن میوه می تواند منجر به شکست فرآیند تولید مثل شود. بنابراین، چه «عنصر زایشی» سختگیر و چه «ویاگرا گیاهی» زنده، هر دو نشاندهنده جایگاه مهم بیبدیل آن در تولیدات کشاورزی است.